Gretsch Electromatic Jet RW Vintage White
Productinformatie "Gretsch Electromatic Jet RW Vintage White"
- Aantal Fretten: 22
- Aantal Snaren: 6-snarig
- Bandmaat: Medium Jumbo
- Bandmateriaal: Nikkel
- Bijzonderheden: Master Volume met Treble Bleed, Push/Pull Tone Potis voor spoelsplitsing
- Binding: Antiek wit
- Body Materiaal: Mahonie
- Body afwerking: Hoogglans
- Brug / Tremolo: Gretsch afsluitbare omwikkelbare brug
- Brug Pickup: Gretsch PureVolt™ Twin Six™ Humbucker
- Custom Shop: Nee
- Fabriekssnaren: Fender vernikkeld staal
- Farbe: Blonde
- Geproduceerd in: China
- Hals Pickup: Gretsch PureVolt™ Twin Six™ Humbucker
- Hals afwerking: Hoogglans
- Hals materiaal: Mahonie
- Halsprofiel: Prestatie "C"
- Halsradius: 12" (305 mm)
- Hardware Finish: Nikkel
- Kleur: Klassiek Wit
- Lakafwerking: Polyester
- Mechanieken: Gretsch Gegoten Verzegeld
- Mensur: 24" (610 - 634 mm)
- Model met Handtekening: Nee
- Nek Constructie: Gelijmd (Ingezette hals)
- Ontwerp: Solid Body
- Pickup Configuratie: HH (2x Humbucker)
- Pickup Selector: 3-standen schakelaar
- Pickup Soort: Passief
- Pickup afdekking: Nikkel
- Poti Doppen: Gretsch gekartelde radioknoppen
- Regelaars: 1x Volume, 2x Toon
- Schaal Lengte: 24,875" (632 mm)
- Slagplaat: Schildpad
- Snaardikte vanuit de fabriek: .010 - .046
- Toets: Palissander
- Toets Inlays: Parelmoer Neo-klassieke miniatuur
- Topblad: Esdoorn
- Topkam Breedte: 1.6875" (42.86 mm)
- Topkammateriaal: Graph Tech NuBone
- Vorm: Singlecut
Sinds de oprichting in 1883 in Brooklyn, New York, levert Gretsch met ambachtelijk vakmanschap muziekinstrumenten van de hoogste kwaliteit die door enkele van de meest gerespecteerde artiesten in de muziekindustrie zowel zijn beïnvloed als gewaardeerd. Tot deze artiesten behoren Chet Atkins, Eddie Cochran, Billy Duffy, Bono, Duane Eddy, George Harrison, Brian Setzer, Stephen Stills en Malcolm Young.
De 27‑jarige Friedrich Gretsch, een Duitse immigrant, begon de bedrijfscarrière aanvankelijk met de productie van banjo's, drums en tamboerijnen. Slechts 12 jaar later overleed Friedrich echter en liet het jonge bedrijf na aan zijn op dat moment pas 15‑jarige zoon Fred. Die, geenszins een typische tiener, bouwde het bedrijf uit tot een van de toonaangevende importeurs en fabrikanten van muziekinstrumenten in Amerika. In de wetenschap dat de sleutel tot groei lag in het luisteren naar de wensen van het publiek – en dat publiek wilde gitaren – begon Gretsch met de productie van de felbegeerde zessnarige gitaren.
Vanaf 1926 gebeurde dat eerst in de vorm van akoestische archtops voor de toen snel in populariteit toenemende jazzmuziek en een handvol flattops voor de altijd populaire klanken van country & western in de VS. In 1935 lanceerde Gretsch de legendarische Broadkaster‑drumserie, die tot in de jaren 50 succesvol was. Gretschs bijdrage aan de opkomst van elektrische versterking was in 1939 de eerste Electromatic®, een hollowbody‑constructie die in een moderne uitvoering tot op de dag van vandaag in het assortiment is gebleven.
In 1942 liet Fred Gretsch Senior na 50 succesvolle jaren het bedrijf over aan zijn zoon Fred Gretsch Junior. Omdat tijdens de onrust van de Tweede Wereldoorlog de productie werd onderbroken, droeg deze de leiding tijdelijk over aan zijn broer Bill om zelf in de Navy te dienen. Helaas overleed Bill al in 1948, net als zijn grootvader op jonge leeftijd, zodat de inmiddels niet meer actieve marineofficier Fred opnieuw het roer van het familiebedrijf overnam.
Sinds 1953 ontwikkelde het bedrijf ook expertise op het gebied van solidbody‑gitaren, die antwoord boden op de steeds luidere concerten dankzij hun sterk verminderde gevoeligheid voor feedback. Intussen is ook de semi‑akoestische afdeling uitgebreid met gitaren met een centerblock‑constructie die de klankeigenschappen van een hollowbody combineren met de praktische aspecten van een solidbody.
Sinds George Harrisons optreden met The Beatles en zijn Country Gentleman in de Ed Sullivan Show in 1964 staat Gretsch definitief als een vaste ster aan het firmament van iconische gitaren, wat zich duidelijk vertaalde in 1965 met het hoogste productievolume in de bedrijfsgeschiedenis.
In 1967, op het hoogtepunt van het succes, besloot Fred Gretsch Jr. met het welverdiende pensioen te gaan en verkocht het bedrijf aan de Baldwin Piano Company, die het beheer overnam – helaas met matig succes. Gelukkig trad Dinah Gretsch in 1979 weer toe tot het bedrijf en kon zij de weg naar een terugkoop voorbereiden, die haar echtgenoot Fred W. Gretsch, kleinzoon van de oprichter, 17 jaar na de verkoop afrondde. Samen brachten zij het bedrijf terug naar oude glorie, waarin het naar verluidt tot op de dag van vandaag blijft schitteren.
